اكبر ترابى شهرضايى
478
آئين كيفرى اسلام (فارسى)
[ حكم شرب المسكر كراراً ] [ مسألة 12 - لو شرب كراراً و لم يحدّ خلالها كفى عن الجميع حدّ واحد ، ولو شرب فحدّ قتل في الثالثة وقيل في الرابعة . ] حدّ شرب مكرّر مسكر اين مسأله دو فرع دارد : 1 - اگر چند مرتبه شراب خورد و بعد از آن گرفتار شد ، بر او يك حدّ مىزنند . 2 - اگر پس از هر شرب خمرى حدّ جارى شد ، در مرتبهى سوّم او را مىكشند . بعضى گفتهاند : حدّ قتل در مرتبهى چهارم است . فرع اوّل : حكم شرب مكرّر بدون فاصله شدن حدّ اگر كسى چند بار مرتكب شرب خمر شده باشد و بيّنه نيز بر آن قائم شود كه سه يا چند بار شراب خورده است ، فقط هشتاد تازيانه به او مىزنند ؛ زيرا ، موضوع دليل وجوب حدّ « من شرب المسكر » است و اين عنوان صادق است بر كسى كه يك مرتبه شراب خورده باشد يا چند مرتبه ؛ همانطور كه بين مسكر كم و زياد فرق نمىگذارند و مىگويند : بر هر دو عنوان شرب مسكر صادق است . اگر به اين مطلب ملتزم نشويم ، در اين صورت فردى كه دو ليتر شراب مىخورد ، بر هر جرعهاى كه از گلويش پايين مىرود ، يك شرب مسكر صادق است ؛ پس ، بايد بر او چندين حدّ جارى گردد . اين حرف صحيح نيست . بنابراين ، مىگوييم : آنچه مهمّ است ، تحقّق عنوان شرب مسكر است ؛ خواه به قليل يا كثير ، يك يا چند مرتبه محقّق گردد ، بين شربها فاصله باشد يا نه ، تا زمانى كه بر شربى حدّ نخورده باشد ، همه در حكم يك شرب است و يك حدّ دارد . اين مسأله شبيه نواقض وضو است كه در باب تداخل اسباب مىگوييم : هر ناقضى يك وضو نياز ندارد ؛ بلكه اگر نواقض متعدّد بود ، يك وضو كافى است .